Sanova

De lente is begonnen! We genieten met z'n allen zichtbaar van de langer wordende dagen, de natuur die weer tot leven komt en de voelbare warmte van de zon. Wanneer de winterbleekheid uit de gezichten verdwenen is, ziet iedereen er weer een stuk stralender uit. Bij de eerste voorjaarszonnestralen lopen de terrasjes vol en lijkt iedereen het licht en de warmte in zich op te willen zuigen. De zon is duidelijk een bron van energie.

Toch zijn veel mensen de afgelopen 40 jaar steeds huiveriger geworden voor de zon in verband met het ontstaan van huidkanker. Uit angst hiervoor zijn veel mensen de zon gaan mijden en als ze dan toch in de zon komen, zorgen ze dat ze in ieder geval met een hoge factor ingesmeerd zijn. Dat is heel erg jammer, want de zon speelt juist een belangrijke rol in onze gezondheid. Niet alleen voorziet ze ons van warmte, licht, levenslust en vrolijkheid, maar ze is ook dé bron van vitamine D.  Zoals je ook in het Dossier Vitamine D kunt lezen, speelt vitamine D een essentiële rol in tal van lichaamsfuncties. Het zorgt o.a. voor een goede botdichtheid, versterkt het immuunsysteem, beïnvloedt stemming/depressie én het werkt preventief tegen kanker.

Gezondheid draait om flexibiliteit. Hoe flexibeler je bent, hoe beter je tegenslagen kunt opvangen. Ik heb het dan niet over flexibiliteit in de zin van lenigheid, maar over een flexibele stofwisseling (metabole flexibiliteit), een flexibel immuunsysteem (immunologische flexibiliteit) en een flexibele geest (psychologische flexibiliteit). Vergelijk je lichaam maar met een elastiekje. Je houdt een elastiek soepel door het regelmatig uit te rekken en weer terug te laten veren. Wanneer het elastiek constant op spanning is, zal het op den duur niet meer terug veren. Wanneer het elastiek echter nooit wordt uitgerekt, wordt het broos en knapt het. Zo is het met ons lichaam ook. Als we onszelf niet soepel houden, worden we rigide en rigiditeit is niet goed. Beweging is essentieel voor onze flexibiliteit.

Er zijn vele verschillende soorten suikers: glucose, maltose, dextrose, sacharose en fructose om er een paar te noemen. Niet iedereen zal weten wat de verschillen tussen al deze suikers zijn, maar de meesten kennen fructose ook wel als vruchtensuiker en weten dat fructose in fruit voorkomt. Het lijkt daarom een onschuldige suiker ('als het in fruit zit, zal het wel gezond zijn'), maar het is puur vergif en een van de ergste ziekmakers van deze tijd!

Heb je ooit een aap met obesitas gezien of een leeuw met een tandenborstel? "Nee, natuurlijk niet!" zal je denken. Maar waarom gebruiken mensen dan wel tandenborstels en hebben mensen wel overgewicht? De natuur heeft ons zo gemaakt dat we geen tandenborstel nodig zouden moeten hebben, anders zouden we er wel mee geboren zijn. Miljoenen jaren van evolutie hebben ervoor gezorgd dat alles in de natuur perfect op elkaar is afgestemd. De problemen ontstaan pas wanneer je afwijkt van het evolutionaire plan. Dan heb je hulpmiddelen nodig om die problemen op te lossen. Nu is het natuurlijk helemaal niet erg om een tandenborstel te gebruiken, maar het kan toch niet zo zijn dat iedereen standaard een maagbandje krijgt om te voorkomen dat we ons overeten?

In de jaren '50 werd er steeds meer onderzoek gedaan naar de relatie tussen voeding en hart- en vaatziekten. Zoals je ook hebt kunnen lezen in het artikel over roomboter werd verzadigd vet als schuldige aangewezen. De theorie luidt dat verzadigd vet het cholesterolgehalte verhoogt en daarmee het risico op dichtslibbende aderen vergroot. In reactie op deze bevindingen verving de voedingsindustrie de verzadigde vetten in hun producten zoveel mogelijk door 'gezonde' meervoudig onverzadigde plantaardige oliën, zoals zonnebloemolie. Daarmee bevatte bijna elk bewerkt voedingsmiddel ineens onverzadigde vetten in plaats van verzadigde. Dit was helaas om twee redenen een slechte zet. Ten eerste kregen we hierdoor opeens veel meer omega-6 vetzuren binnen, waardoor de zo belangrijke balans tussen omega-6 en omega-3 vetzuren volledig werd verstoord. Daarnaast ontstond er een enorme stijging van de inname van transvetzuren. Waarom gebeurde dat laatste?